علاقه مندان به غواصی از بیماری فشارزدایی رنج می برند و اثر درمانی اتاق های اکسیژن هیپرباریک قابل توجه است

علاقه مندان به غواصی از بیماری فشارزدایی رنج می برند و اثر درمانی اتاق های اکسیژن هیپرباریک قابل توجه است.

بیماری فشارزدایی یک بیماری سیستمیک است که در اثر رفع فشار نامناسب پس از کار در یک محیط فشار{0} بالا ایجاد می‌شود، جایی که گازهای محلول در بدن از حد فوق اشباع فراتر رفته و در داخل و خارج رگ‌های خونی و در بافت‌ها حباب‌هایی تشکیل می‌دهند. اکثریت قریب به اتفاق بیماران علائم را در عرض 1 تا 2 ساعت پس از رفع فشار تجربه می کنند که در برخی موارد تا 6 ساعت یا حتی 36 ساعت طول می کشد. هرچه استرس سریعتر کاهش یابد، علائم زودتر ظاهر می شوند و وضعیت شدیدتر می شود.
علائم معمولی
1. پوست ممکن است پاپول و خارش پوست در نواحی موضعی یا نواحی با چربی زیر جلدی بیشتری داشته باشد و سطح پوست ممکن است به صورت الگوهای مرمری ظاهر شود. هنگامی که مقدار زیادی گاز در بافت زیر جلدی تجمع می یابد، آمفیزم زیر جلدی نیز می تواند ایجاد شود.
2. برای سیستم اسکلتی عضلانی، موارد خفیف ممکن است پس از انجام فعالیت بدنی دچار درد شوند، در حالی که موارد شدید ممکن است با درد غیرقابل تحملی مانند ضربان، گزگز یا پارگی ظاهر شوند. اندام آسیب دیده برای تسکین درد در حالت خمیده قرار می گیرد که به آن درد خم شدن یا خم شدن نیز می گویند. معاینه موضعی قرمزی، تورم یا حساسیت آشکاری را نشان نداد. برای غواصان، درد عمدتاً در اندام فوقانی است، در حالی که برای عمل های کیسون، عمدتاً در اندام تحتانی است.
3. سیستم عصبی (1) ممکن است دچار پاراپلژی، اختلال حسی و حرکتی اندام ها و حتی احتباس ادرار یا بی اختیاری ادرار و مدفوع شود. (2) اگر مغز را تحت تاثیر قرار دهد، می تواند باعث سردرد، سرگیجه، استفراغ، اختلالات حرکتی، همی پلژی و در موارد شدید، کما یا حتی مرگ شود. (3) درگیری اندام های حسی خاص می تواند منجر به سندرم سرگیجه گوش داخلی، ناشنوایی نوروژنیک، دوبینی، تنگی میدان بینایی و از دست دادن بینایی و غیره شود.
4. سیستم گردش خون و تنفس (1) هنگامی که سیستم قلبی عروقی درگیر می شود، ممکن است به صورت افزایش ضربان نبض، سیانوز مخاط و غیره ظاهر شود. در موارد شدید، شوک هیپوولمیک ممکن است همزمان رخ دهد. در موارد شدید، می تواند باعث انفارکتوس ریوی یا ادم ریوی و غیره شود. (2) تهاجم عروق لنفاوی می تواند باعث ادم موضعی شود.
5. دیگران (1) هنگامی که دستگاه گوارش را درگیر می کند، می تواند باعث درد شکم، تهوع، استفراغ یا اسهال و حتی سوراخ شدن روده، فلج روده و غیره شود. (2) بیماران ممکن است تب نیز داشته باشند. (3) هنگامی که باعث آسیب فشار گوش شود، بیمار وزوز گوش در هر دو گوش، احساس پری گوش و کاهش شنوایی را تجربه خواهد کرد. عوارض بیماری رفع فشار ممکن است همراه با نرم شدن مغز، ادم ریوی، خونریزی ریوی، آتلکتازی، آمبولی ریه، استئونکروز رفع فشار، آسیب نخاعی و سایر عوارض باشد. اکسیژن هایپرباریک مزایای منحصر به فردی را در درمان خود نشان می دهد.
اکسیژن هایپرباریک می تواند اکسیژن رسانی به سلول های بافت را افزایش دهد. در مورد بیماری رفع فشار، سلول های بافت به دلیل وجود حباب های هوا نمی توانند اکسیژن کافی دریافت کنند. اکسیژن درمانی هایپرباریک می تواند مقدار زیادی اکسیژن را در خون و مایع بافتی حل کند و نیاز سلول ها را برطرف کند. هنگامی که بیماری رفع فشار باعث علائم عصبی می شود، اکسیژن هیپرباریک می تواند اکسیژن کافی را برای سلول های عصبی فراهم کند و باعث بهبود عملکرد آنها شود. اگر غواصی به دلیل سرعت بیش از حد در هنگام صعود دچار بیماری فشارزدایی شود و علائمی مانند سرگیجه و خستگی را نشان دهد، پس از اکسیژن درمانی هایپرباریک، اکسیژن رسانی به سلول های عصبی افزایش می یابد و علائم به طور قابل توجهی بهبود می یابد. اکسیژن هیپرباریک برای ترمیم رگ های خونی مفید است. آسیب دیواره عروقی ناشی از حباب در بیماری رفع فشار می تواند بر عملکرد طبیعی رگ های خونی تأثیر بگذارد. اکسیژن هیپرباریک می تواند باعث ترمیم و بازسازی سلول های اندوتلیال عروقی شود و نفوذپذیری و یکپارچگی رگ های خونی را بهبود بخشد. اگر بیماری رفع فشار باعث آسیب جزئی به رگ های خونی شود، اکسیژن درمانی هایپرباریک می تواند روند ترمیم رگ های خونی را تسریع کند و گردش خون طبیعی را تضمین کند. اثر تنظیمی اکسیژن هیپرباریک بر متابولیسم. بیماری رفع فشار می تواند باعث اختلالات متابولیک در بدن شود. اکسیژن هیپرباریک می تواند فرآیند متابولیک را تنظیم کرده و باعث دفع محصولات مضر متابولیک شود. هنگامی که بیماری رفع فشار منجر به افزایش رادیکال های آزاد در بدن می شود، اکسیژن هیپرباریک می تواند ظرفیت آنتی اکسیدانی را افزایش داده و آسیب رادیکال های آزاد به بافت ها را کاهش دهد.