هنگامی که سموم کشنده مانند مونوکسید کربن و سولفید هیدروژن هجوم میآورند و باعث ایجاد شرایط بحرانی مانند کمای عمیق و نارسایی تنفسی میشوند که با درمان مرسوم به سختی میتوان آنها را معکوس کرد، اکسیژن هیپرباریک، با ظرفیت فوقالعاده-عرضه اکسیژن معمولی خود، به سد سم نفوذ میکند، بیماران را به طور بحرانی بیدار میکند و سلولهای در حال مرگ را دوباره بیدار میکند. به "تولد مجدد از طریق اکسیژن" دست می یابد.
I. مسمومیت کشنده: تهدیدی خاموش برای زندگی
از نظر بالینی، مسمومیت با مونوکسید کربن خطرناک ترین و شایع ترین است. علاوه بر این، مسمومیت با سولفید هیدروژن، سیانید، گازهای مخلوط، آفت کش ها و غیره می تواند به سرعت متابولیسم اکسیژن سلولی را مسدود کند، باعث "خفگی سلولی" شود و سپس منجر به آسیب مغزی و نارسایی اندام های متعدد شود. 6 ساعت پس از مسمومیت، دوره پنجره طلایی برای درمان با اکسیژن هایپرباریک است. درمان در این زمان می تواند تا حد زیادی خطر انسفالوپاتی تاخیری را کاهش دهد. پس از بیش از 6 ساعت، نکروز سلول های عصبی غیر قابل برگشت می شود و بازماندگان مستعد عوارض مادام العمر هستند.
II. اکسیژن هیپرباریک: "پادزهر نجات دهنده زندگی" برای مسمومیت بحرانی
اکسیژن درمانی هیپرباریک شامل قرار دادن بیمار در یک محفظه بسته بالاتر از 1 اتمسفر فشار برای استنشاق اکسیژن 100 درصد خالص است که به درمان از طریق سه مکانیسم اصلی دست می یابد: اول، سم زدایی سریع، که در آن نرخ تفکیک کربوکسی هموگلوبین تحت فشار بالای 3ATA 20 برابر اکسیژن استنشاقی طبیعی است. دوم، تامین اکسیژن محلول، که اکسیژن محلول فیزیکی در خون را 10-15 برابر افزایش می دهد و به طور مستقیم انرژی را به بافت های کم اکسیژن می رساند. سوم، محافظت و ترمیم مغز، کاهش ادم مغزی و کاهش بروز انسفالوپاتی تاخیری به زیر 5٪.
از نظر بالینی، بیماران عمیقاً کما با مونوکسید کربن شدید و مسمومیت با گاز مخلوط می توانند به تدریج هوشیاری خود را به دست آورند، بهبود یابند و بدون عواقب عصبی آشکار پس از درمان استاندارد شده با اکسیژن هیپرباریک از بیمارستان مرخص شوند. درمان باید از اصل "هر چه زودتر بهتر" پیروی کند. مسمومیت خفیف نیاز به 10-20 درمان دارد، مسمومیت شدید نیاز به 30-40 درمان دارد، با نظارت کامل بر علائم حیاتی که ایمن و قابل کنترل است.
III. در برابر سوء تفاهم ها محافظت کنید و از خطرات مرگبار بپرهیزید
سوء تفاهم 1: "بیدار شدن به این معنی است که مشکلی نیست" - به هوش آمدن به معنای بهبودی نیست. انسفالوپاتی تاخیری ممکن است به طور ناگهانی در عرض 2{5}}4 هفته رخ دهد و یک دوره درمانی کافی باید تکمیل شود. سوء تفاهم 2: "استنشاق طبیعی اکسیژن کافی است" - استنشاق عادی اکسیژن نمی تواند به سرعت سم زدایی یا تامین اکسیژن کافی را فراهم کند و میزان مرگ و میر در مسمومیت شدید بسیار بالا است. سوء تفاهم 3: "اکسیژن هایپرباریک عوارض جانبی دارد و من جرات انجام آن را ندارم" - تحت درمان استاندارد شده، عوارض جانبی نادر است و بسیار کمتر از خطر مسمومیت است. سوء تفاهم 4: "در صورت مسمومیت طولانی مدت درمان غیرممکن است" - تا زمانی که علائم حیاتی وجود دارد، درمان ارزش دارد.
IV. پیشگیری اول، محافظت از زندگی
هنگام استفاده از اجاق های ذغالی یا زغال سنگ برای گرمایش در زمستان، پنجره ها باید برای تهویه باز شوند و آبگرمکن های گازی باید مرتباً بررسی شوند. رفتارهای خطرناک مانند خوابیدن در ماشین با کولر روشن و استفاده از ژنراتور در فضاهای بسته اکیدا ممنوع است. در صورت مشاهده مسمومیت، بلافاصله بیمار را به مکان تهویه شده منتقل کنید، در صورت لزوم احیای قلبی ریوی را انجام دهید و در اسرع وقت به بیمارستانی با اتاقک اکسیژن هیپرباریک بفرستید.
هر درمان با اکسیژن هایپرباریک نور زندگی را با اکسیژن دوباره روشن می کند. برای مسمومیت بحرانی، اکسیژن هیپرباریک محافظت می کند. باشد که هر بیمار مسموم شده از مه سمی عبور کند و زندگی جدیدی به دست آورد.