اتاقک هایپرباریک برای ترمیم عصب یک دستگاه پزشکی تخصصی است که از اکسیژن درمانی هیپرباریک (HBOT) برای تسهیل ترمیم و بازسازی اعصاب استفاده می کند. به طور گسترده ای به عنوان یک درمان کمکی برای شرایط مختلف آسیب عصبی استفاده می شود. در زیر یک بررسی اجمالی دقیق است:
اصل کار
در داخل یک محفظه هایپرباریک، فشار هوا به سطحی بالاتر از فشار اتمسفر معمولی افزایش می یابد. هنگامی که بیمار اکسیژن خالص را در این محیط استنشاق می کند، محتوای اکسیژن و فشار جزئی در خون به طور قابل توجهی افزایش می یابد و اکسیژن را قادر می سازد تا به طور مؤثرتری در بافت های عصبی پخش شود-به خصوص در مناطقی که هیپوکسی (کمبود اکسیژن) و ایسکمی (کاهش جریان خون) را تجربه می کنند. علاوه بر این، HBOT میتواند بیان فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) را تحریک کند، رگزایی (تشکیل رگهای خونی جدید) را تقویت کند و یک ریزمحیط مطلوب برای ترمیم اعصاب ایجاد کند. همچنین از آزاد شدن واسطه های التهابی جلوگیری می کند، پاسخ التهابی را کاهش می دهد و آسیب بافت عصبی را کاهش می دهد.
فرآیند درمان
آمادگی قبل از درمان: پزشکان یک ارزیابی جامع از وضعیت و وضعیت فیزیکی بیمار برای تعیین واجد شرایط بودن برای HBOT انجام می دهند. بیماران موظفند اقلام قابل اشتعال و انفجاری (مانند وسایل الکترونیکی و فندک) و همچنین جواهرات را خارج کنند.
ورود به اتاق هیپرباریک: بیماران معمولاً روی صندلی یا تخت اختصاصی داخل اتاقک دراز می کشند یا بی سر و صدا می نشینند. کارکنان پزشکی اطمینان حاصل می کنند که بیمار در موقعیت راحت قرار دارد و تجهیزات نظارتی لازم مانند پالس اکسی متر را به هم متصل می کنند.
فاز فشار: فشار داخل محفظه به تدریج به سطح درمانی از پیش تعیین شده افزایش می یابد. این فرآیند ممکن است باعث ناراحتی فشار گوش شود که می تواند با بلع، جویدن یا سایر اقدامات یکسان کننده کاهش یابد.
فاز استنشاق اکسیژن با فشار ثابت-: پس از رسیدن به فشار هدف، برای مدتی ثابت نگه داشته می شود. بیماران اکسیژن خالص را از طریق ماسک یا هود اکسیژن استنشاق می کنند. مدت و تعداد دفعات استنشاق اکسیژن بر اساس وضعیت بیمار و برنامه درمانی تعیین می شود.
فاز رفع فشار: پس از اتمام استنشاق اکسیژن، فشار داخل محفظه به آرامی کاهش می یابد تا زمانی که به فشار اتمسفر عادی برگردد.
ارسال{0}}مشاهده درمان: کادر پزشکی پس از خروج از اتاقک وضعیت جسمانی بیمار را برای بررسی هرگونه ناراحتی زیر نظر دارند.
نشانه ها
HBOT هم برای آسیب های عصبی محیطی (مانند آسیب شبکه بازویی، آسیب عصب سیاتیک، آسیب عصب صورت) و هم برای آسیب های سیستم عصبی مرکزی (از جمله آسیب عملکرد عصبی ناشی از آسیب تروماتیک مغز، خونریزی مغزی، انفارکتوس مغزی و غیره) نشان داده شده است.
موارد احتیاط
موارد منع مصرف: بیماران مبتلا به آمفیزم شدید، پنوموتوراکس، خونریزی داخل جمجمه ای کنترل نشده یا سایر شرایط مرتبط واجد شرایط HBOT نیستند.
همکاری در درمان: بیماران باید قبل از ورود به اتاق، لباس های نخی خالص بپوشند و وسایل الکترونیکی و سایر اقلام ممنوعه را خارج کنند. اگر پری گوش، وزوز گوش یا سایر ناراحتیها در حین فشار ایجاد شود، میتوان با بلعیدن، جویدن آدامس یا فشردن بینی و دمیدن آرام آن را تسکین داد. در صورت بروز علائمی مانند سرگیجه یا حالت تهوع در طول درمان، بیماران باید فوراً از طریق تجهیزات ارتباطی داخل اتاقک به کادر پزشکی اطلاع دهند.
پست{0}مراقبت درمانی: بیماران پس از خروج از اتاق باید استراحت کنند و قبل از خروج تقریباً 30 دقیقه در ناحیه بهبودی تحت نظر قرار گیرند، البته به شرط عدم وجود ناراحتی. اعضای خانواده باید هوشیاری، حرکت اندام و سایر علائم حیاتی بیمار را زیر نظر داشته باشند. در صورت بروز علائمی مانند سردرد، استفراغ یا بی قراری، باید فوراً به پزشک اطلاع داده شود.
